تصویر فضا نگهدار ارتودنسی

فضا نگهدار ارتودنسی به چه معناست؟

اگر یک یا چند دندان شیری زود از دست داده شوند دندانهای کناری آنها ممکن است خم شده و یا به داخل فضای حاصله حرکت کنند.
ضمناً دندانهای موجود در فک مقابل هم ممکن است به سمت آن فضای خالی حرکت نمایند. در این حالت فضای حاصل از کشیده شدن دندان شیری توسط دندانهای دائمی مجاور اشغال شده و دیگر جایی برای رویش دندان دائمی
جانشین آن که قرار است چند سال بعد رویش نماید باقی نمی‌ماند و ناچاراً دندان زیرین یا نهفته شده و یا کج درآمده و ردیف دندانها را
بهم می‌زند و نیاز به درمان ارتودنسی پیش می‌آید.

وجود دندان‌های شیری برای رشد دندان‌ها و استخوان‌های فک و عضلات فک و صورت اهمیت زیادی دارد. همچنین وجود این دندان‌ها به هدایت رشد دندان‌های دائمی در جایگاه مناسب کمک می‌نماید. بنابراین در صورتی که دندان شیری زودتر از حد طبیعی کشیده شود (به علت پوسیدگی گسترده) و یا در اثر حوادث و جراحات کنده شود، در صورتی که جای خالی آن را با فضا نگهدار ارتودنسی حفظ نکنید دندان‌های مجاور به تدریج حرکت کرده و جای آن را پر می‌کنند. در چنین شرایطی باید با کمک درمان ارتودنسی دوباره جای خالی را باز کنید تا دندان دائمی زیر آن بتواند بیرون میزند.

با این حال همه کودکانی که دندان شیری خود را از دست می‌دهند، ممکن است نیاز به فضا نگهدار ارتودنسی نداشته باشند. برای مثال ممکن است دندان دائمی زیر آن در حال بیرون زدن باشد.

برای این که بدانید آیا کودک به فضا نگهدار نیاز دارد یا خیر باید با متخصص ارتودنتیست مشورت کنید.

انواع فضا نگه دار

در دو فضا نگه دار برای کودکان وجود دارد:

ثابت :

این وسیله در چهار طراحی مختلف وجود دارد و به دندان‌ها چسبانده می‌شود به همین علت به آن ثابت گفته می‌شود. فضا نگهدار ثابت ممکن است یک طرفه، روکش و حلقه، دیستال شو و یا لینگوال (زبانی)  باشد.

غیر ثابت:

فضا نگه دار غیر ثابت یا متحرک مشابه وسیله ارتودنسی بوده و معمولاً از جنس آکریلیک (پلاستیک) ساخته می‌شود. در برخی موارد دندان مصنوعی ممکن است برای پر کردن جای خالی استفاده شود تا مانع آن انحراف دندان‌های مجاور و پر کردن جای خالی دندان شود.

فضا نگهدار یک طرفه و فضا نگه دار روکش و حلقه در یک طرف قوس دندانی قرار داده می‌شوند تا فضا را برای یک دندان دائمی، باز نگه دارند. فضا نگهدار حاوی یک حلقه است که مانند کمربند دور دندان پیچیده و در یک طرف به یک حلقه فلزی متصل می‌شود که جای خالی دندان را احاطه میکند.

روکش و حلقه در واقع یک روکش واقع یک دندان است که بر روی دندان قرار گرفته و حلقه متصل به آن در جای خالی دندان قرار می‌گیرد تا فضا را باز نگه دارد.
دیستال شو یک فضا نگه دار است که معمولاً برای دندان آسیاب بزرگ دائمی استفاده می‌شود. این فضا نگه دار پیچیده‌ تر از انواع دیگر است چرا که انتهای فلز معمولاً بر روی لثه قرار می‌گیرد تا مانع بسته شدن فضا شود. دندانپزشک باید پیشرفت بیرون زدن دندان دائمی را تحت نظر داشته باشد تا مطمئن شود فرایند بیرون زدن دندان به درستی انجام می‌شود.

اشتراک گذاری :

دیدگاه خود را بنویسید